`p|nzZ``

มหกรรมการกิน

มหกรรมการนอน

มหกรรมการเที่ยว(เหรอ?)

มหกรรมการเล่นเกม

มหกรรมการเล่นเอม

มหกรรมการเล่นไฮไฟ

มหกรรมการเปิดคอม

มหกรรมการดูหนัง

มหกรรมการดูการ์ตูน

มหกรรมการอ่านนิยาย                                                             =                                             ม ห ก ร ร ม ปิ ด เ ท อ ม . . .

มหกรรมการอ่านการ์ตูน

มหกรรมการเปลี่ยนแปลง

มหกรรมการว่างงาน

มหกรรมการใช้เงิน

มหกรรมการฟุ่งซ่าน

มหกรรมการทำของเสีย

มหกรรมการเลี้ยงทุเรียนกวน

มหกรรมความเบื่อ

มหกรรมความร้อน

---

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

---

เฮ้อ!!!

ชีวิตกรุ ก็เป็นแบบนี้ทุกที

ก็เพราะกรุเป็นแบบนี้

และกรุก็ไม่มีอะไรดีซักอย่าง

กรุถึงเซงแบบนี้

น่าเบื่อดีแท้!!!

 

 

กรุน่าจะรุตั้งนานแร้วว่า

"การที่มีใครซักคนมาเข้าใจตัวกรุนั้นยาก"

หรือเป็นเพราะ

กรุยังไม่เข้าใจตัวเองดีพอ

คนอื่นก็เรยไม่เข้าใจกรุ

ก็คงผิดที่ตัวกรุเอง...นั้นแหละ

 

 

การที่เห็นกรุยิ้มนั้นไม่ได้หมายถึง

กรุไม่มีเรื่องเครียดนะโว้ย

โปรดรุกันหน่อยเถอะ

"ว่ากรุยังมีตัวตน"

ขอร้อง...

 

 

เคยมั๊ยที่อยากจะร้องให้ออกมา

โดยไม่รู้ว่าเหตุผลนั้นคืออะไร

ความจิงเหตุผลมีเป็นล้านมากมายแสนแปด

แต่ไม่รุจะพูดยังไง ไงล่ะ

กรุรุอย่างเดียวว่า

"กรุอยากร้องไห้"

แต่ร้องไม่ออก...

 

เฮ้อ!!!

 

 

---

 

ทยาก็ยังเป็นทยา...คนเดิม...

 

 

เย้

สวัสดีอีกรอบ เฮ้อๆๆ ในที่สุด บาสเฟรชชี่หยิงปีหนึ่งก็จบไปแระ ถาปัดผ่านเข้ารอบสี่ทีมสุดท้าย(เก่งใช่มั๊ยล่ะ) แต่ก็แพ้วิศวะในรอบรอง ชิงที่สามกับเศรษฐศาสตร์

แร้วเปงไง "แพ้" แพ้ครับแพ้ แพ้ทีมที่เคยชนะมาแร้ว เสียใจ เสียใจมากมาย เสียใจที่ทามตามความหวังของพี่ไม่ได้ เสียใจ ฮือๆๆๆ

แต่ก็ต้องขอบคุณพี่ๆเพื่อนๆมากๆ ขอบคุณจิง ขอบคุณสำหรับกำลังใจดีๆ ขอบคุณมากมาย ขอบคุณเพื่อนร่วมทีมและขอโทดที่เค้าเล่นได้ไม่ดี

เค้าอยากจะบอกว่าเค้าดีใจที่ได้อยู่ถาปัดมช. ดีใจมากๆ เพราะเค้าว่าเค้าอยุม.อื่นเค้าคงไม่มีความรุสึกแบบนี้ แต่อยุที่นี่เราได้เชียด้วยกัน สนุกร่วมกัน ดีมากๆเรย

เอาเว้ยที่สี่ก็โอเค ที่สี่จากสิบกว่าคณะที่แข่งมา เจอกันอีกทีก็บาสคณะแระกันนะ

 

ตอนนี้คิดถึงหาดใหย่โว้ยยยยยยยยยยย อยากกลับบ้านบ้าง วันก่อนคุยกะเพื่อนๆแร้วอยากกลับง๊า คิดถึงมากมายเรย โว้ววววววววววววววว

คิดถึงบ้าน คิดถึงรร คิดถึงเพื่อนๆ คิดถึงๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ    จบ

 

 

ps"ช่วงนี้เกิดอาการตัวบวม เอิ๊กกก บวมๆ คันๆ เอ๊ะ อาการอารายเนี่ย!!! คุ้นๆ เอิ๊กกก

  สวัสดีเจ้า เย้ๆๆ ไม่ได้มาอัพเป็นชาติกว่าๆได้แระ นานมากๆ ฮ่าๆๆก็คนมานม่าว่างนี่นาทามไงได้

เค้าก็มาอยุที่มช.ได้2เดือนกว่าๆ ชีวิตตอนนี้ก็สนุกดี  ถามว่าคิดถึงบ้านมั๊ยก็คิดถึงเหมือนกัน อยากจะกลับไปนิดๆนะนี้

แต่ไม่เป็นไร ฮ่าๆๆ รุว่าอยุที่นี่ใช้เงินเปลืองมาก เดินเที่ยวกันเกือบทุกวันหลังรับน้องเสร็จ ช็อปกระจาย เหอๆๆ

ช่วงเน๊ก็ช่วงสอบ เค้าสอบอยุสองวิชา ชิวสุดๆง่ะ แต่ไม่รุเรื่องซักวิชา วิชานึงโดดเป็นว่าเล่น อีกวิชาก็หลับทุกคาบ ไม่เคยได้เรียน

แร้วงี้จะทำข้อสอบได้ไม่ล่ะฮึ๊ เฮ้อ ชิวเกินก็ม่าดี เหอๆๆ

มช. เป็นสถานที่ที่ร่มรื่นมากกกก ต้นไม้เยอะแยะไปหมด สวยงามมากมาย ผู้คนน่ารัก อาหารทั้งถูกทั้งอร่อย กินทั้งวันจนน้ำหนักขึ้นอย่างน่ากัว

มันเป็นเรื่องน่าเส้านะนี้ เฮ้อๆ แร้วกรุจะผอมมั๊ย จะพูดอารายอีกีเนี๊ย ไม่อัพนานเกิน ไม่รุจะพูดอารายแระ เอาเปงว่า แค่นี้ละกัน

 

 

ก่อนจะจากกัน

 

คิดถึงป๊าม๊า น้องทั้งหลาย ญาติๆมากมาย

(อิปุ่นแกตอบเอมมั๊งสิว่ะ น้ามหอมเท่เกิ๊นขอกรี๊ด)

คิดถึงกิ๊กไม่ได้คุยกันเรยเน๊อะ

คิดถึงเพื่อนชาวธิดารุ่น17ทุกคนเน้อ

พี่บ่าวหายไปไหนแระไม่คุยกันนานแระคิดถึงๆ

สามี ภรรยาจ๋า คิดถึงๆ

ไอวอก อิแอม สมาคมช้าน ฉันคิดถึง คือทำไมเข้าอาคาเมะม่าได้ว่ะ??

จินเมะไม่ได้ติดตามแกเรยเปงไงบ้างเนี๊ย 55+

พี่ด๋อยเปงไงบ้างสบายดีใช่บ่?

คิดถึงเพื่อนๆชาวถาปั๊ดรุ่น13ทุกคนเน้อ

พี่ตะวันไปจีน เดินทางดีๆเท่วให้หนุกๆ

พี่ชาติ พี่น้าต๋อย พี่บ้าบิ่น พี่อวนตั้งใจอ่านหนังสือน้า

พี่ๆและเพื่อนๆก็ตั้งใจอ่านหนังสือกันด้วย

แอบคิดถึงพี่นกนะนี้ ต่วนกรุรุว่าเมิงก็คิด55+

คิดถึงแมวเมี้ยวๆ...

ว่างๆเด่วค่อยลงรูปละกัน

ไปแระ ไปเดินหน้ามอ. จุ๊บๆ

 

---

สุดท้ายจิงๆแระอยากรุมั๊ยว่า...แย้ม...คืออะไร???

ส่งคำคอบมาที่089-7333xxxค่าใช้บริการ แร้วแต่โปรของคุณ เย้ย!!!

 

และทุกอย่างก็สิ้นสุด...หลังจากการรอคอยมาแสนยาวนานของเพื่อนๆ ตอนนี้ก็รู้ผลกันแล้ว...

 

และแต่ละคนก็ต้องเริ่ม...แยกย้าย...ไปเรียนตามที่ตนได้เลือกไว้...

 

กว่าจะได้เจอกันอีก ก็คงนานมากๆ แล้วยิ่งเค้า???

 

เชียงใหม่ โว้ววววววววว สุดๆคร้าบเพ่น้อง ไม่ต้องพูดเรย กว่าจะกลับซักครั้งเน๊....นานแน่นอน

 

ตอนนี้เพื่อนๆที่ติดที่อื่นๆกันก็เริ่มเดินทางกันแร้ววววววววว...ของเค้าก็อีกไม่นานแร้ววววววววว...ตื่นเต้นวุ้ย ไปเผชิญโลกกว้าง

 

ขอให้เพื่อนๆโชคดีนะ และก็ยินดีกะทุกคน เค้าจะคิดถึงทุกๆคนเร๊ยยยยยยย สู้ๆล่ะ สู้ๆโว้ยยยยยยยยย!!!!

 

 

E l) i T ~ *

 

 

เหลืออีกไม่กี่วันจิงๆแร้ว วันอาทิตย์ก็ขึ้นแร้วง่า ตื่นเต้นอะไรเยี่ยงนี้

 

ลุยเดี่ยวคนเดียว แต่เราจะไม่เดียวดาย เราจะต้องสู้ ฮ่าๆๆๆๆ(เริ่มบร้า)

 

วันนี้ไปเยี่ยมเยียนโรงเรียน ชิบสีสวยได้ใจ สีม่วง หนูชอบ ชิมิเค๊อะ คุณแอม???๕๕๕

 

คงเป็นครั้งสุดท้ายจิงๆแร้วสำหรับช่วงเน๊ กว่าจะได้กลับมาอีก ก็คงเดือนตุลา(เร็วสุดๆแร้ว และก็ไม่รุได้กลับมามั๊ย)

 

เริ่มอยากอยู่กรุงเทบ อยากอยุเกษตร เพราะเพื่อนมากมายก่ายกอง

 

แต่ไม่ไรเว้ย เรารักสถาบัน ฮ่าๆๆๆ(ยังม่าทันอยุเร้ยยยยย) ตอนนี้เชียงใหม่สภาพอากาศเน๊สุดยอด

 

แผ่นดินไหว ฝนตก น้ำท่วม แถมอากาศร้อนอีก ไปที่นู้อย่างแรกคือฝึกหลบใต้โต๊ะ ฮ่าๆๆๆ น่าสนุกๆ

 

เอาว่ะไงก็ต้องสู้เว้ย เย้

 

สุดท้ายนี้

 

คงไม่ได้อัพเสปซอีกนาน(มั๊ง??)

 

เราจะคิดถึงทุกคนที่คิดถึงเรา เพื่อนๆทุกคนก็สู้ๆเน้อ เราก็จะสู้ๆ ว่างๆก็แวะมาเชียงใหม่บ้างนะเค้าจะรอ

 

จุ๊บๆๆๆ รักทุกอย่างที่เค้ารัก บับบาย

 

 

E l) i T II ~*

 

 

ถึงเชียงใหม่แร้ว ไม่หลง ดีจัย ฮ่าๆๆ

 

ขอบคุณกันที่มารับและเลี้งข้าวเน้อ ขอบคุณเพ่บ้าบิ่นด้วยยย

 

วู้ๆๆๆ ชีวิตมหาลัยเริ่มต้นแร้วววววววว!!!

 

 

---

 

...นอนหลับให้สบายนะค่ะ รักครูเสมอ...